Afgelopen zaterdag in mijn partij tegen Jan van Dijk deed zich een fraaie mogelijkheid voor. De stand was als volgt:

Een type stand vooral bekend uit partijen tussen spelers die de spelregels nog niet zo goed beheersen.
Hoe vaak krijg je in je dammersleven de kans om zo’n stand te mogen spelen? Ik was dan ook wel enigszins teleurgesteld toen Jan 12-17 speelde in plaats van 15-20. Toch was het terecht dat hij zich niet inliet op bovenstaand dwaas diagram. Zwart gaat dan namelijk op zeer korte termijn een schijf verliezen. Wit speelt het sterke 31-26! En alle drie de zwarte zetten aan het front zijn verhinderd door kleine combinaties:

1. 24-30? 29-24! W+
2. 12-17? 27-21! W+
3. 11-17? 27-22! W+

Dit betekent dat zwart nog drie zetten in de achterhoede kan spelen en dan onherroepelijk een schijf moet inleveren.

Een andere gebruikelijke manier, zie bijvoorbeeld Wiersma-Scholma 23-07-1975, waarop dit soort standen op het bord komt is vanuit de KVO. Hoe dat werkt zal ik laten zien door vanuit diagram 2 als volgt verder te spelen:
15.40-35 12-17 16.45-40 8-12 17.48-42 3-8 18.49-43 17-21 19.31-26 12-17 20.36-31 1-6 21.41-37 10-15 22.46-41

17-22 23.26x17 5-10 en nu zou zwart na 41-36 sterk 7-12 spelen en wit heeft geen lekker tempo, dus terugofferen maar: 24.17-12 8x17 25.41-36 7-12

Een stand om van te watertanden! (Vooral als witspeler natuurlijk…)